حضور سرزده رئیس‌جمهور در وزارت نفت در تاریخ 22 تیرماه فقط یک دیدار اداری نبود؛ پیامی نمادین داشت برای آن‌هایی که در طول 12 روز بحران، پشت خطوط مقدم ایستادند، اما دیده نشدند. آن‌هایی که لباس فرم نپوشیدند، اما مأموریتشان بوی باروت و آفتاب جنوب را داشت.

در روزهایی که انفجار، تهدید، حملات سایبری و نگرانی عمومی، فضای کشور را احاطه کرده بود، صنعت نفت نه یک صنعت تحت مدیریت نهاد دولتی، که تبدیل به «خط مقدم اقتصاد ملی» شد.

رئیس‌جمهور این را خوب فهمیده بود؛ برای همین بی‌هیاهو به ساختمان وزارت نفت آمد، تا به آن‌هایی که در روزهای سخت، جریان انرژی را حتی برای لحظه‌ای قطع نکردند، بگوید: دیده‌ و شنیده‌ شده اید.