پس از برجام و رفع تحریم های بین المللی، کارگروهی از افراد مجرب و خبره فنی، اقتصادی، حقوقی در شرکت ملی نفت ایران تشکیل و نسل جدید قراردادهای نفتی تحت عنوان IPC را ارائه کرد.

اخبار نقطه نظرات و دیدگاه های مختلف از شخصیت ها و احزاب و گروهای گوناگون در مورد این قراردادها و نحوه استفاده از آنها در جذب و بکارگیری ظرفیت های بین المللی در صنعت نفت و گاز کشور روزانه در جراید، سایت ها و صدا و سیما انعکاس می یابد.

صرفنظر از نحوه و نوع نظارت بر تصویب، انعقاد و اجرای این قراردادها، قراردادهای موردنظر می تواند اهداف وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران در راستای ارتقاء و تقویت جایگاه سیاسی- اقتصادی کشور در عرصه های بین المللی را عملی کند. اهدافی که اجرای این قراردادها راتوجیه پذیر می کند اجمالاً عبارتند از :
• افزایش تولید نفت وگاز و بالطبع تقویت جایگاه و قدرت چانه زنی ایران در مجامع سیاسی/ اقتصادی جهان
• بهره برداری از منایع مالی و سرمایه گذاری شرکت های بین المللی و ؟؟و تجارب فنی آنها جهت اجرای پروژه های صنعت نفت با تعریف مناسب گردش مالی و بازگشت سرمایه با حفظ منافع مالی
• انتقال تکنولوژی که بصورت پر رنگ بعنوان یکی از ضمائم قراردادها تعریف و لحاظ شده است
• به روز آوری دانش و تجارب کارشناسان و مسئولین صنعت نفت که بعلت تحریمها از رشد دانش و فن آوری های روز دنیا فاصله گرفته اند
• دستیابی به اهداف مدیریت بهینه مخازن نفت وگاز و برداشت صیانتی از مخازن
• آشنایی و بکارگیری روشها و فن آوریهای جدید و بروز مربوط به IOR/EOR در افزایش بازیافت مخازن که عمدتاً درنیمه دوم عمر تولید خود قرار دارند. این موضوع بخصوص در میادین مشترک بعلت برداشت کشورهای همسابه بسیار حائز اهمیت می باشد.

جمع بندی اینکه جهت کسب بضاعت لازم از چرخه بین المللی و بهره برداری مناسب از ظرفیت های فنی، مالی، تجربی جهانی با هدف ارتقاء جایگاه سیاسی، فنی، اقتصادی ایران عزیز، انعقاد و اجرای قراردادهای جدید نفتی از ضروریات ناگزیر کشور است.